Hall of Awesomeness

Media, marketing, communicatie, fun

Ja, eigenlijk is het al dag 2 van SXSW, maar de vrijdag stond voor ons (collega @pietermarechal en mijzelf) in het teken van de sessie van Obama waar we voor ingeloot waren. Daar moet je dus een hele dag voor uittrekken: in de rij bij de security check voor je auto als je je pas ophaalt (inclusief boemhonden en onderjeautokijkspiegelstokken), in de rij om je entreebewijs te bemachtigen, in de rij om naar binnen te mogen, in de rij om door de secret service gefouilleerd te worden. Geen klacht; ies beleving.

Het was een mooi verhaal van Obama over hoe overheid en iT-profs samen moeten werken om zaken die niet goed gaan in de VS aan te pakken (My slogan was “Yes WE can”, not “Yes I can”). En überhaupt het idee dat je op 20 meter van de machtigste man ter wereld zit, is al bijzonder.

Obama

SXSW Sessie 1: content creation and future of sports tv

Maar goed, dag één dus. Mijn  Pieter wees me op de bijeenkomst “Content Creation and future of sports TV”, met  sprekers van Mashable, extreme toneelsport WWE, MLB en TiVo. Het werd de eerste SXSW sessie waarbij de sprekers opkwamen met (bombastische) muziek, die ik ooit heb meegemaakt. “Da’s d’r over” aldus Pieter (hij is Vlaming, maar dat geeft verder niet zo heel erg veel). Het verhaal van de heren bevatte aanvankelijk niet erg veel nieuwe info. Wel een boel indrukwekkende cijfers (WWE streamde vorig jaar zo’n 300 live events over hun OTT-platform naar zo’n 400 verschillende soorten devices, heeft ruim 10 miljoen volgers op zijn YouTube kanaal en scoorde in 2015 8 miljard views op zijn online content).

sessie-1

Interessant werd het toen het gesprek ging over geld: een korte check leverde de wetenschap op dat er al behoorlijk veel “Cable Cutters” in de zaal zaten: mensen die hun TV-abonnement hebben opgezegd. Maar als je gaat optellen hoeveel deze mensen kwijt zijn aan de verschillende streaming diensten (NetFlix, NBA-passport, MLB, WWE, etc.), is het financiële voordeel best marginaal. Aanbieders van content moeten dus zorgen dat ze relevant blijven, en inspelen op de behoeftes van de kijker. Aan de ene kant heb je series, die veel mensen willen binge-watchen op het moment dat hun het beste uitkomt, aan de andere kant van het spectrum heb je sportwedstrijden die je gewoon live, of heel erg bijna live wilt zien. Mooi om te zien hoe WWE hele wedstrijden doorzet naar hun OTT platform en korte scenes, highlights, reacties van acteurs sporters verspreidt via social. Het is nog steeds een kwestie van veel uitproberen: kijken wat werkt bij jouw doelgroep, op welk moment van de dag via welk apparaat. Dan ben je relevant.

Tot slot ging het nog even over de kansen van VR, waarbij het volgens de heren vooral nog ontbreekt aan een sociaal aspect. Gaaf dat je met een VR-bril “vanaf de eerste rij” naar een match kunt kijken, maar dat wil je dan natuurlijk wel samen met je vrienden doen.

SXSW sessie 2: Is teaching a 21st century skill?

Bij de tweede sessie legde Jeffrey Young, senior editor bij The Chronicle of Higher Education uit waarom iedereen tegenwoordig een leraar kan zijn (da’s overigens niet hetzelfde als willen). Professor You: Why teaching is a 21st Century Skill. Mooie voorbeelden van twintigers die geld verdienen door op Youtube en andere platformen lesstof uit te leggen aan studenten en scholieren die niet veel jonger zijn. Young betoogde dat iedereen bepaalde kennis heeft die interessant kan zijn voor een ander. Het op film vastleggen van die kennis is anno nu echt niet meer zo lastig, en via verschillende platformen kun je gewoon geld verdienen met die kennis. Overigens moet je al die online kennis niet zien als een concurrentie voor het huidige onderwijs (al was het maar vanwege “het papiertje” dat de meeste studenten willen behalen), maar als aanvulling op de lesstof die studenten tijdens de colleges/lessen krijgen.

Professor You Web

De interessantste links uit Young’s verhaal:
Udemy.com: site waarop iedereen colleges kan plaatsen en lessen kan volgen
Teachable.com: idem
MOOC.org: platform waarop opleidingen Massive Open Online Courses kunnen aanbieden (incl. certificaten die studenten op b.v. hun LinkedIn kunnen plaatsen)
Credly.com: site die online prestaties van studenten verifieert
SlateAcademy: mooi voorbeeld van een online uitgever die gaat onderwijzen

 

SXSW Sessie 3: Black

Een gezellige familiefilm. Zo zou ik deze indrukwekkende, bikkelharde film van regisseurs Adil El Arbi en Bilall Fallah niet omschrijven. Hoe dan wel? Als een film die je compleet uit je stoel blaast. Een moderne versie van Romeo en Julia, gesitueerd in Brussel (veelal de wijk Molenbeek), waarbij een Marrokaanse jongen uit de 1080-gang valt voor een donker meisje uit de Black Bronx bende. Een zware film die mede dankzij de pompende soundtrack constant dreiging uitademt. De film is in België (waar de makers, tot grote vreugde van Pieter vandaan komen) al een tijdje uit, maar beleefde op SXSW zijn Amerikaanse première. Na afloop zag ik een aantal mensen verdwaasd om zich heen kijken, en ook ik moest echt even bijkomen. Maar omdat ik van mening ben dat je films vooral moet kijken en er niet te veel over moet lullen: hier de trailer. En een bindend kijk-advies.

 

SXSW Sessie 4: Dunno, don’t care

Op SXSW beginnen ieder half uur zo’n 50 sessies, verspreid over tientallen locaties. Daar zitten echte pareltjes tussen, maar ook sessies waarvan je na 1 minuut weer weg wilt lopen. Mijn laatste sessie van een dag was er zo een. Vier dames die onder andere aan de real life programma’s van de Kardashians hebben gewerkt. Omdat hun praatje net zoveel diepgang had als dit TV-pareltje, wil ik het hier graag bij laten. Ik doe je een veel groter plezier met onderstaande foto van de skyline van Austin. Geloof me.
Austin

Share Button
Categories: (i)Media, Home

Leave a Reply